اشتباه نشود؛ اگر هدف، داشتن فضای ذخیرهسازی زیاد برای رایانه باشد، سادهترین کار خرید یک SSD بزرگ است که تمام نیازها را برطرف کند. اما این گزینه نه ارزانترین است و نه کارآمدترین. برای بهینهسازی واقعی عملکرد سیستم، گزینههای جایگزین مؤثرتری وجود دارد که بهتر است مورد استفاده قرار گیرند.
افزودن یک SSD دوم برای کارهای سنگین مانند بازیهای ویدئویی
این توصیه بیشتر برای گیمرها کاربرد دارد، اما در کل مفید است. اجرای بازیها از روی SSD اصلی سیستم مشکلی ندارد، اما داشتن یک SSD اختصاصی برای بازیها مزایایی به همراه دارد. نخست اینکه با تقسیم بار کاری بین دو SSD جداگانه، طول عمر هر دو افزایش مییابد؛ چون تنها یک درایو برای تمام فعالیتها استفاده نمیشود. البته فرسودگی بیشتر هنگام نوشتن داده اتفاق میافتد، اما تقسیم وظایف همیشه مفید است.
از سوی دیگر، حتی با وجود سرعت بالای SSD، زمانی که بیش از حد پر شود ممکن است اندکی کندتر عمل کند. بنابراین هر درایو جداگانه در صورت تقسیم دادهها عملکرد بهتری خواهد داشت.
جدا کردن فایلها به این شکل همچنین نوعی امنیت افزوده ایجاد میکند؛ چون هیچ SSDای کاملاً مصون از خرابی داده نیست. در این حالت اگر یکی از درایوها آسیب ببیند، درایو دیگر همچنان سالم خواهد بود. هرچند همیشه میتوان از اطلاعات نسخه پشتیبان تهیه کرد، اما وجود چند لایه محافظت ضرری ندارد.
استفاده از هارددیسک برای دادههایی که به سرعت بالا نیاز ندارند
در مقایسه با SSDها، هارددیسکها از نظر عملکرد پایینتر هستند، بهویژه در سرعت. با این حال، همه فایلها به سرعت بالا نیاز ندارند. فایلهای سیستمعامل و بازیها بهتر است روی SSD باشند، اما فایلهایی مانند موسیقی، فیلم، عکسهای قدیمی، نسخههای پشتیبان و ایمیجهای سیستم را میتوان بدون افت کیفیت روی هارددیسک ذخیره کرد.
هارددیسکهای معمولی علاوه بر قیمت کمتر، گزینهای مطمئن برای نگهداری دادههای غیرضروری هستند. بهعنوان مثال، یک هارد ۴ ترابایتی امروزه با قیمتی حدود ۷۰ تا ۹۰ دلار قابل خرید است. با چنین ترکیبی، SSD از فایلهای اضافی خالی میماند و شاید حتی بتوان SSD کوچکتری خرید و هزینهها را کاهش داد.
انتقال پوشههای کاربر به درایوی دیگر
پوشههایی مانند «Documents» و «Downloads» معمولاً مملو از فایلهای بیاستفاده هستند که فضای زیادی از SSD را اشغال میکنند. بسیاری از کاربران هرگز این پوشهها را مرتب نمیکنند، در حالی که میتوان بهسادگی آنها را به درایوی دیگر منتقل کرد.
برای این کار کافی است روی پوشه مورد نظر کلیک راست کرده، گزینه Properties را انتخاب و در زبانه Location مسیر جدیدی روی یک درایو دیگر تعیین شود. در بیشتر موارد، این تغییر وابستگی نرمافزارها را مختل نمیکند و در صورت بروز مشکل، میتوان پوشه را به مکان قبلی بازگرداند.
این کار فضای SSD را آزاد میکند و فرصتی برای حذف فایلهای غیرضروری نیز فراهم میآورد.
استفاده از NAS برای دادههای آرشیوی، رسانهای یا پشتیبان
راهاندازی NAS شاید کمی پیچیده باشد، اما گزینهای فوقالعاده برای ذخیرهسازی دادههای آرشیوی و محتوای چندرسانهای است. نگهداری این نوع فایلها روی SSD باعث هدررفت فضا میشود. با داشتن NAS، میتوان فایلهایی مانند عکسها، نسخههای پشتیبان یا کتابخانهی ویدئویی Plex را به آن منتقل کرد.
در صورت تمایل، میتوان بهجای خرید NAS، یک رایانه قدیمی را با تجهیزات مناسب به NAS شخصی تبدیل کرد. این روش از فرسودگی SSD در اثر عملیات نوشتن مکرر جلوگیری میکند. البته پیادهسازی NAS سفارشی نیاز به دانش فنی دارد، اما در صورت اجرای صحیح، روشی بهمراتب کارآمدتر از خرید یک SSD بزرگ است.
در نهایت، نحوه پیکربندی ذخیرهسازی در رایانه به تعادل بین سادگی، هزینه و کارایی بستگی دارد. استفاده از یک SSD بزرگ ضرری ندارد، اما راههای بهتری برای افزایش کارایی و دوام سیستم وجود دارد. در صورت نداشتن محدودیت خاص، نیازی به تغییرات پیچیده نیست، اما تقسیم هوشمندانه فضای ذخیرهسازی میتواند تجربه کار با رایانه را بهمراتب بهینهتر کند.
