سامسونگ روی فناوری دوربین نسل بعدی کار می‌کند که اپل نیز به آن علاقه‌مند است

بازار گوشی‌های هوشمند، تا حد زیادی به بلوغ رسیده است و فضای زیادی برای بهبود در فرم اولیه باقی نمانده است. البته، انتظار می‌رود اپل سال آینده آیفون فولد را عرضه کند، و تحلیلگران امیدوارند که چرخش اپل به سمت گوشی‌های تاشو، سرانجام این فرم را از دسته گوشی‌های خاص خارج کرده و به جریان اصلی وارد کند.

با این حال، فناوری تاشو تقریباً یک دهه است که در بازار موجود است و فاقد جذابیت لازم برای ارائه یک محصول واقعاً متمایز است. در این زمینه، تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند، از جمله اپل، به طور فزاینده‌ای به سمت فناوری دوربین نسل بعدی برای ایجاد تمایز حرکت می‌کنند. و سامسونگ ممکن است سرانجام پاسخی برای این معمای تمایز داشته باشد.

یک نشریه کره جنوبی اکنون گزارش می‌دهد که سامسونگ در حال کار بر روی یک حسگر تصویر HD در سطح شاتر جهانی است که به گوشی‌های هوشمند نسل بعدی، از جمله آیفون‌های آینده اپل، اجازه می‌دهد تا اشیاء با حرکت بسیار سریع را به طور دقیق ثبت کنند.

در حال حاضر، گوشی‌های هوشمند از شاتر چرخشی برای ثبت تصاویر با وضوح بالا استفاده می‌کنند. با این حال، هنگام تلاش برای ثبت اشیاء با حرکت سریع، شاترهای چرخشی باعث ایجاد اعوجاج تصویر می‌شوند زیرا خطوط پیکسل فقط به صورت متوالی در معرض قرار می‌گیرند تا داده‌های ورودی را بخوانند.

اپل علاقمند به محصول سامسونگ شد

در مقابل، تمام خطوط پیکسل به طور همزمان در معرض نور قرار می‌گیرند تا داده‌های ورودی را در یک شاتر سراسری بخوانند و امکان ثبت کل فریم را به طور همزمان فراهم کنند. این رویکرد امکان رندر دقیق اشیاء با حرکت سریع را فراهم می‌کند.

تاکنون، پیاده‌سازی فناوری شاتر سراسری در گوشی‌های هوشمند به دلیل ساختار پیچیده آنها و نیاز به بزرگنمایی پیکسل‌ها که در نتیجه وفاداری به وضوح را به خطر می‌اندازد، دشوار بوده است.

با این حال، سامسونگ با معرفی یک ساختار پیکسلی جدید به گام پیکسل ۱.۵ میکرومتری (µm) یک لنز شاتر چرخشی ۱۲ مگاپیکسلی، موفق به پیاده‌سازی فناوری شاتر سراسری در محدوده حسگر دوربین گوشی‌های هوشمند شده است.

معمولاً حسگرهای دوربین گوشی‌های هوشمند سیگنال‌های آنالوگ را از پیکسل‌ها در ADC (مبدل آنالوگ به دیجیتال) به دیجیتال تبدیل می‌کنند، اما سامسونگ ساختاری را طراحی کرده است که در آن ADC در خود پیکسل تعبیه شده و یک ADC در سطح پیکسل ایجاد می‌کند.

البته، این رویکرد ناگزیر اندازه هر پیکسل را افزایش می‌دهد، به طوری که اندازه کوچکترین پیکسل در حال حاضر حدود ۳ میکرومتر است، برخلاف پیکسل‌های ۱.۵ میکرومتری که معمولاً در دوربین‌های گوشی‌های هوشمند رده بالا یافت می‌شوند.

برای دور زدن این مانع، سامسونگ یک پیکسل ۱.۵ میکرومتری را حفظ کرد، اما آن را در یک بسته ۲x۲ قرار داد و عملاً یک واحد پایه ۳ میکرومتری ایجاد کرد.

سامسونگ قصد دارد این یافته‌ها را در کنفرانس بین‌المللی مدارهای حالت جامد (ISSCC) سال آینده ۲۰۲۶، که اغلب به عنوان المپیک مدارهای نیمه‌هادی شناخته می‌شود، ارائه دهد.

در همین حال، به نظر می‌رسد اپل به این فناوری علاقه زیادی دارد، همانطور که از پتنت‌های آن برای نصب حسگرهای شاتر جهانی روی آیفون‌ها مشهود است.

البته، اپل و سامسونگ نیز برای توسعه حسگرهای تصویر CMOS نسل بعدی با یکدیگر همکاری می‌کنند.

حسگر مکمل اکسید فلز-نیمه‌رسانا (CMOS) تراشه‌ای است که با ثبت فوتون‌ها توسط آرایه‌ای از میلیون‌ها پیکسل حساس به نور، نور را به تصاویر دیجیتال تبدیل می‌کند. هر پیکسل حاوی یک فوتودیود برای جمع‌آوری نور و یک مدار مجتمع (یا ترانزیستور) برای تقویت و تبدیل بار به سیگنال ولتاژ است.

در همین حال، همانطور که اخیراً اشاره کردیم، سامسونگ اکنون چندین درخواست ثبت علامت تجاری برای حسگر دوربین CMOS جدید “DeepPix” خود ارائه کرده است، که نشان می‌دهد این شرکت ممکن است سرانجام در حال آماده شدن برای کنار گذاشتن حسگرهای قدیمی ISOCELL خود باشد.

اخیراً اشاره کردیم که آیفون فولد اپل احتمالاً با یک دوربین درون صفحه‌ای با وضوح ۲۴ مگاپیکسل عرضه خواهد شد. همچنین انتظار می‌رود نمایشگر این گوشی تاشو از فناوری COE یا Color Filter on Encapsulation بهره‌مند باشد که امکان نمایشگر نازک‌تر، راندمان روشنایی بالاتر، افزایش وضوح و کاهش وزن را فراهم می‌کند.

به همین ترتیب، اپل احتمالاً حسگر TrueDepth را برای Face ID خود در آیفون ۱۸ زیر نمایشگر قرار خواهد داد. برای انجام این کار، اپل قصد دارد از “شیشه میکرو شفاف متصل” در قسمت نمایشگر مستقیماً بالای حسگر استفاده کند که امکان عبور نور کافی را فراهم می‌کند.

به طور جداگانه، انتظار می‌رود آیفون ۲۰ اپل که قرار است در سال ۲۰۲۷ عرضه شود، دارای یک حسگر دوربین ۱۰۰ مگاپیکسلی LOFIC باشد. LOFIC نوعی CMOS است که در ثبت و تبدیل پرتوهای نور ورودی به تصاویر دیجیتال بسیار کارآمدتر است. این کار را با ثبت جزئیات کم نور و هایلایت‌های روشن بدون نویز انجام می‌دهد و بده بستان ذاتی بین حساسیت به نور و سیگنال اشباع را حل می‌کند.