این راهنما به شما کمک می‌کند تا روند بازنگری مایکروسافت در طراحی ویندوز ۱۱، دلایل فنی پشت حذف قابلیت‌های کلیدی ویندوز ۱۰ مانند نوار وظیفه قابل جابجایی و منوی استارت انعطاف‌پذیر، و نحوه بازگشت تدریجی این امکانات پس از سال‌ها درخواست کاربران را به صورت گام‌به‌گام درک کنید.
مرحله ۱: بررسی ساختار جدید نوار وظیفه ویندوز ۱۱. هنگامی که ویندوز ۱۱ در سال ۲۰۲۱ عرضه شد، شرکت مایکروسافت نوار وظیفه را از صفر و بر پایه یک چارچوب کاملاً جدید بازنویسی کرد. این تغییر بنیادین به این معنا بود که کدهای قدیمی وین ۳۲ (Win32) که سال‌ها وظیفه جابجایی، تغییر اندازه و انطباق نوار وظیفه با طرح‌بندی‌های مختلف را بر عهده داشتند، دیگر در ساختار جدید حضور نداشتند و تیم توسعه مجبور شد اولویت‌بندی کند که کدام بخش‌ها زودتر پیاده‌سازی شوند.
مرحله ۲: درک چالش‌های مهندسی انتقال نوار وظیفه به کناره‌ها. طبق توضیحات مدیران وقت مایکروسافت، جابجایی نوار وظیفه به سمت راست یا چپ صفحه نمایش مستلزم بازنگری کامل نحوه محاسبه چالش‌برانگیز چیدمان‌ها، مقیاس‌پذیری DPI و عملکرد تمام اپلیکیشن‌ها از جمله برنامه‌های قدیمی و مدرن بود. علاوه بر این، ابزارهای سنجش آمار و داده‌های تله‌متری نشان می‌دادند که گروه طرفداران نوار وظیفه عمودی در مقایسه با سایر درخواست‌ها بسیار کوچادکتر هستند، هرچند این قابلیت همچنان بیشترین رأی را در مرکز بازخورد مایکروسافت (Feedback Hub) به خود اختصاص داده بود.
مرحله ۳: بررسی تحولات منوی استارت و وابستگی آن به فناوری وب. منوی استارت در ویندوز ۱۱ به جای استفاده از قابلیت کشیدن و رها کردن (Drag-to-resize) موجود در نسل قبل، ابتدا بر پایه فریم‌ورک وب‌محور React توسعه یافت. در همین راستا، کریستین والنسیا در یک پست رسمی وبلاگ اینسایدر ویندوز تشریح کرد که پژوهش‌های این شرکت نشان داده است کاربران به دنبال محیطی ساده‌تر و پاکیزه‌تر هستند.
مرحله ۴: ارزیابی تغییرات ساختاری و انتقال به WinUI. مایکروسافت بعدها تصمیم گرفت منوی استارت را از React به WinUI منتقل کند تا تأخیر در تعاملات کاهش یابد. با وجود نمایش نمونه‌های اولیه متعدد توسط تیم طراحی و اعمال تغییرات مستمر، نبود قابلیت تغییر اندازه دستی به صورت سنتی همچنان کاربران را به استفاده از پیش‌تنظیم‌های آماده محدود کرده است.
مرحله ۵: پیگیری بازگشت قابلیت‌های درخواستی پس از سال‌ها. پس از گذشت چند سال و دریافت مداوم مطالبات کاربران، مدیران ارشد مایکروسافت تغییر موضع دادند و قابلیت‌های مهمی مانند بازگشت نوار وظیفه به بالا یا طرفین را پس از بازطراحی پروازها و پنجره‌های شناور، در به‌روزرسانی‌های ساختاری سالانه در دسترس عموم قرار دادند.
مرحله ۶: بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر سرعت توسعه و چالش‌های پایداری سیستم. امروزه استفاده گسترده از ابزارهای هوش مصنوعی توسط مهندسان مایکروسافت به تولید سریع‌تر کدها کمک کرده است، اما این سرعت بالا گاهی با مشکلاتی در زمینه پایداری سیستم همراه بوده که نیازمند ارائه اصلاحیه‌های اضطراری برای رفع خطاهای پیش‌آمده در به‌روزرسانی‌ها است.
در نهایت، مسیر تحول ویندوز ۱۱ نشان می‌دهد که چگونه اولویت‌های مهندسی، داده‌های تله‌متری و بازخوردهای مداوم کاربران می‌توانند به مرور زمان فلسفه یک شرکت بزرگ نرم‌افزاری را تغییر داده و قابلیت‌های فراموش‌شده را به سیستم‌عامل بازگردانند.
