شرکت سامسونگ ظاهراً در حال آزمایش نمونه اولیه دیگری از گوشی هوشمند گلکسی S27 اولترا مجهز به تراشه اگزینوس است؛ اقدامی که میتواند بازگشت سیاست استفاده از پردازندههای دوگانه را به همراه داشته باشد.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، این تصمیم احتمالی دلیل غیبت نام سامسونگ در فهرست شرکای تجاری کوالکام هنگام معرفی سری تراشههای اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ در رویداد اخیر اسنپدراگون سیمیست را روشن میسازد. به نظر میرسد غول فناوری کره جنوبی هنوز تصمیم نهایی خود را درباره پردازنده مرکزی مورد استفاده در پرچمدار آینده خود در سطح جهانی اتخاذ نکرده است.
در مدلهای پیشین خانواده گلکسی S26 در بازار ایالات متحده، از تراشه اسنپدراگون در تمامی مدلها استفاده شد. در بازار اروپا نیز در حالی که مدلهای استاندارد و پلاس با تراشه اگزینوس عرضه شدند، نسخه اولترا در سطح جهانی با تراشه کوالکام به دست مصرفکنندگان رسید. بنابراین، احتمال دارد سامسونگ برای نسل آینده یعنی گلکسی S27 اولترا رویکرد استفاده از دو تراشه متفاوت را در پیش بگیرد؛ سیاستی که مدتهاست توسط این شرکت اجرا نشده است.
چرا سامسونگ به استفاده از اگزینوس تمایل دارد؟
تراشههای شرکت کوالکام در زمره گرانقیمتترین پردازندههای موبایل در بازار جهانی قرار دارند. کوالکام علاوه بر هزینه ساخت تراشه، مبالغی را نیز تحت عنوان حق امتیاز برای استفاده از فناوریهای داخلی آن دریافت میکند؛ رویهای که پیشتر موجب نارضایتی شرکت اپل و در نهایت توسعه مودمهای اختصاصی توسط این شرکت شده بود.
سامسونگ سالانه بودجهای کلان، بین ۸ تا ۱۱ میلیارد دلار، صرف خرید تراشههای موبایلی میکند که بخش عمده آن به جیب کوالکام میرود. از آنجا که سامسونگ خود تولیدکننده نیمههادی است، ترجیح میدهد این سرمایه کلان به جای انتقال به یک رقیب، در داخل بخشهای مختلف این شرکت به گردش درآید؛ رویکردی که پیشتر در بخش حافظههای رم و ذخیرهسازی NAND نیز پیاده شده است.
از سوی دیگر، پردازندههای اگزینوس به تدریج جایگاه خود را به عنوان گزینهای مناسب و قابل رقابت با محصولات کوالکام و مدیاتک پیدا کردهاند. با این حال، اگرچه احتمال بهکارگیری تراشه اگزینوس ۲۷۰۰ در سری گلکسی S27 وجود دارد، اما کارشناسان بعید میدانند که این نسخه روانه بازار ایالات متحده شود.
در مجموع، بررسیهای جاری نشان میدهد که سامسونگ به دنبال کاهش وابستگی مالی به کوالکام و تقویت بخش تولید تراشههای خود است، اما استراتژی نهایی عرضه جهانی این محصولات همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.









